ยุทธภพใน Phantom Blade Zero มีสำนักใหญ่น้อยนับพัน และไม่มีใครครองจุดสูงสุดได้นาน แต่ชื่อที่ผู้เล่นจะเจอซ้ำแล้วซ้ำอีกในเนื้อเรื่องมีอยู่ไม่กี่ชื่อ ได้แก่ ตระกูลหลง ปราสาทมารสวรรค์ ภาคีไร้นาม สมาพันธ์ฝ่ายธรรมะ และหน้ากากอสูร บทความนี้รวมก๊กหลักและก๊กรองที่ผู้เล่นต้องเจอไว้ในที่เดียว เรียงตามความสัมพันธ์ ไม่ได้เรียงตามลำดับเนื้อเรื่อง

ข้อมูลในส่วนแรกถึงส่วนก๊กรองมาจากสารานุกรมในเกมที่ผู้เล่นเจอตั้งแต่ต้นถึงกลางเกม ไม่สปอยล์เนื้อเรื่อง ส่วนสุดท้ายของบทความเปิดเรื่องว่าใครหักหลังใครจริง ๆ ผู้ที่ยังเล่นไม่จบให้หยุดอ่านก่อนถึงหัวข้อ "สปอยล์เนื้อเรื่อง"

ตระกูลหลงกับปราสาทมารสวรรค์

ตระกูลหลงเริ่มจากการค้า ค่อย ๆ คุมระบบเศรษฐกิจของยุทธภพ พัฒนาวิทยายุทธ์ประจำตระกูล และเป็นที่รู้จักด้วยปราณกระบี่สีทอง ตระกูลประพฤติตนเปิดเผยเที่ยงธรรมจนได้รับความเคารพในฐานะผู้ตัดสินข้อพิพาท และขึ้นเป็นผู้นำสมาพันธ์ฝ่ายธรรมะ แต่ภายในตระกูลแย่งอำนาจกันไม่เคยหยุด

ปราสาทมารสวรรค์เป็นอำนาจนอกรีตเพียงฝ่ายเดียวที่ทัดเทียมตระกูลหลง บรรพชนของปราสาทเกิดผิดใจกับตระกูลหลงโดยไม่คาดคิด จึงถูกฝ่ายธรรมะกดดัน ผู้คนในปราสาทมีสายเลือดพิสดาร หยิ่งทะนง ไม่ชิงอำนาจแต่ไม่หวั่นศัตรู คนไม่มากแต่ยึดแนวคิดเดียวกัน ปราสาทมารสวรรค์ล่มสลายเมื่อสามสิบกว่าปีก่อนท่ามกลางเพลิงที่ถูกวางแผนไว้เนิ่นนาน

ข้อสังเกตจากข้อความในเกมคือ ฝ่ายธรรมะกับนอกรีตในเกมนี้ไม่ได้เริ่มจากความดีความชั่ว แต่เริ่มจากการผิดใจกันของสองตระกูลใหญ่ แล้วฝ่ายที่ได้ตำแหน่งผู้นำธรรมะเป็นฝ่ายกดดันอีกฝ่าย

สมาพันธ์ฝ่ายธรรมะ สามเสาหลักคุนหลุน และสำนักไป๋ซาน

สมาพันธ์ฝ่ายธรรมะก่อตั้งโดยตระกูลหลงผู้กุมอำนาจในยุทธภพ รวมสำนักธรรมะหลัก 18 แห่ง แล้วขยายเป็นกว่า 170 สำนัก ชื่อเสียงของสมาพันธ์เสื่อมถอยตั้งแต่ตระกูลหลงล่มสลาย เมื่อเก้าปีก่อนวิกฤตหน้ากากอสูรปะทุ สมาพันธ์รวบรวมกำลังต่อต้านแต่แทบไม่เกิดผล สูญเสียหนักจนมีทีท่าจะล่มสลาย

สามเสาหลักคุนหลุนคือศิษย์พี่หญิงใหญ่อวี้อินจื่อ ผู้เด็ดเดี่ยวร้อนแรงและเป็นที่เคารพเทิดทูน ศิษย์พี่ชายรองฮวงสิงจื่อ ผู้พูดน้อยเก็บตัวและเป็นที่หวาดเกรง และศิษย์น้องชายสามโม่จีจื่อ ผู้อ่อนโยนเป็นกันเองและเป็นที่รักใคร่ ทั้งสามเคยเป็นเสาหลักของสมาพันธ์ในแถบเมืองเยี่ย และถูกส่งมาประจำที่นี่เพื่อรวบรวมสำนักเล็กกวาดล้างหน้ากากอสูร

สำนักไป๋ซานก่อตั้งมาหลายร้อยปี เคยเป็นสำนักใหญ่และเสาหลักฝ่ายธรรมะ จนในพิธีสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก ตู๋กูหลิงเฮ่อใช้การดัดแปรปราณสังหารนองเลือดทั่วไป๋ซานเพื่อล้างแค้นที่บุตรถูกสังหาร นับแต่นั้นสำนักไม่เคยกลับรุ่งเรือง ปี้เถาเถารับตำแหน่งเจ้าสำนักต่อ รวบรวมศิษย์ แล้วนำเข้าร่วมกำลังฝ่ายธรรมะภายใต้สามเสาหลักคุนหลุนเพื่อสู้หน้ากากอสูร

ภาคีไร้นาม

ภาคีไร้นามพิทักษ์ "กฎ" ที่ยุทธภพยอมรับ มุ่งความเป็นธรรม และปฏิเสธแนวคิดที่ว่าธรรมะกับอธรรมอยู่ร่วมกันไม่ได้ ผู้ก่อตั้งคือมู่เทียนเหมี่ยว เริ่มจากสามคนและขยายตลอดหลายสิบปี แรงกดดันจากการบังคับใช้กฎแผ่ไปทั่วยุทธภพ แต่น้อยคนรู้ว่าภายในทำงานอย่างไร

หัวหน้าคือเจ้าชีวิตอนธการ ระดับถัดมาคือทูตอนธการ ได้แก่ ซวีคง (ปรมาจารย์มายา คุมเครือข่ายข่าวกรอง ปัจจุบันปรากฏตัวเป็นภาพฉายแห่งจิตสำนึก) เสี่ยวซือ (อัจฉริยะศาสตร์กลไก) หลวงจีนมาร อ้านฉาน (หายสาบสูญ) นิลกาฬ โซล ม่วงทมิฬ จั่วซาง และทูตคนที่หกที่บันทึกถูกทำลายแล้ว ส่วนยอดฝีมือแห่งภาคี เช่น เหลยตัง ฉางหง อวี้เยา และเถี่ยกุ่ย

ผู้คุมอนธการคือมือมรณะที่ถูกฝึกอย่างลับ ๆ ด้วยลิ่มผนึกจิต ฝังความคิดเดียวแทนที่ความคิดเดิม แต่เป็นเพียงวิชาสะกดจิต ไม่ควบคุมเด็ดขาด และควบคุมผู้มีเจตจำนงแข็งแกร่งไม่ได้ ส่วนโรงเตี๊ยมลับเป็นช่องรับงานของภาคี งานที่ผ่านเกณฑ์มักมาจากสำนักหรือคนที่เสียเปรียบ ถูกอยุติธรรม หรือไร้ทางพึ่งในยุทธภพแบบเดิม

ข้อสังเกตจากข้อความในเกมคือ ภาคีไร้นามเป็นองค์กรเดียวในรายการนี้ที่ไม่ยึดเส้นแบ่งธรรมะกับนอกรีต แต่ก็เป็นองค์กรที่คุมกฎของยุทธภพ ซึ่งทำให้ "ความเป็นธรรม" ของภาคีเป็นของที่ภาคีเป็นผู้ตัดสินเอง

หน้ากากอสูรและสิบเอ็ดปรมาจารย์

สิบเอ็ดปรมาจารย์ถือกำเนิดจากเหตุที่ผาสะบั้นวิญญาณ ยอดฝีมือหลายสำนักมาอ่านเศษบันทึกคัมภีร์สวรรค์ แล้วถูกเสียงระฆังประหลาดครอบงำจนเข่นฆ่ากันเอง มีผู้รอดสิบคน รวมกับบุตรกำพร้าของผู้เสียชีวิตอีกหนึ่งคน ทั้งหมดได้ชีวิตใหม่จากความรู้ในเศษคัมภีร์ ปราณสังหารทำให้ความหลงใหลของพวกเขาพองโต สร้างแผนร้ายและโศกนาฏกรรมเพื่อเผยแพร่วิชาดัดแปรปราณสังหาร หลายปีต่อมาภาคีไร้นามโค่นพวกเขาทีละคน

หน้ากากอสูรคือผู้ใช้วิชาดัดแปรปราณสังหารจนเสียสติ วิกฤตหน้ากากอสูรปะทุเมื่อเก้าปีก่อน หอดัดแปรปราณสังหารที่ใช้สร้างหน้ากากอสูรถูกทำลายหมดหลังสิบเอ็ดปรมาจารย์ล่ม เหลือเพียงเตาหลอมภายในที่ไม่มีใครรู้วิธีปิด เดินเครื่องเปล่าจนควันดำบดบังฟ้า

ก๊กรองที่ควรรู้ที่มา

พรรคฉิวมิ่งใช้ศาสตร์ย้ายวิญญาณดึงจิตสำนึกบางส่วนของคนเป็นไปผูกกับหุ่นเชิด หุ่นเชื่อฟังเจ้านายทุกประการ ร่างเนื้อที่ถูกย้ายวิญญาณเหลือเพียงซากเดินได้ไร้วิญญาณ หุ่นถูกทำลายร่างเนื้อตายตาม ร่างเนื้อตายจิตสำนึกในหุ่นก็สลาย หัวหน้า "ประมุขมาร" โหดเหี้ยม ภายหลังถูกฝ่ายธรรมะปราบปรามและยอมสวามิภักดิ์ตระกูลหลง

หอรู้แจ้งคือแหล่งรวมข่าวสารที่ใหญ่ที่สุดของยุทธภพ มีสาขาห้าสิบกว่าแห่ง ผู้ดูแลแต่ละสาขาไม่ใช่กุมารรู้แจ้ง และไม่มีบุคคลนี้จริง แต่ถ้านับผู้ดูแลทุกคนเป็นคนเดียว คนนั้นคือกุมารรู้แจ้ง

สี่ขวานทมิฬฝากมีดที่ใช้กรีดเลือดตอนร่วมสาบานไว้ที่หอรู้แจ้ง พวกเขาออกช่วยคนด้วยใจคุณธรรม แต่ถูกสมาพันธ์ฝ่ายธรรมะใส่ร้ายป้ายสีจนถูกคนทั่วยุทธภพหลีกหนี บทความนี้ตัดไว้เฉพาะภูมิหลังของก๊กนี้เพื่อไม่ให้ล้ำเนื้อเรื่อง

แหล่งอ้างอิง